bjpunt.nl

— over bedrijfsjournalistiek —

Vijf digitale magazines onder de loep

Digitale magazines, ezines, swipazines, zoveel namen, zoveel soorten. Bedrijfsjournalistiek.nl bekeek vijf digitale magazines.  Welke navigatie is fijn, wel of geen muziek, bewegende beelden, lange teksten? Drie meningen.

foodinspiration

Food Inspiration Magazine (editie 73)
Driewekelijks digitaal magazine voor de ‘foodserviceprofessional’

Rody: “Het eerste dat opvalt: lekkere muziek in dit magazine. Van heerlijke tabla-roffeltjes bij een item over een Pakistaans ‘all you can eat, pay as you wish’-restaurant in Wenen tot de hippe folkrock van Jake Bugg bij een stuk over duurzame vis. Muziek, tekst, bewegend beeld: de verschillende media worden prima benut. Leuke items ook, bijvoorbeeld het filmpje over bovengenoemd Pakistaanse restaurant waar gasten zelf kiezen hoeveel ze betalen.

Maar het blijft wel een beetje een allegaartje. Vanwaar dat artikel over vj’s die optreden op Extrema Live Outdoor bijvoorbeeld? De vage scheidslijn tussen redactionele items en regelrechte advertorials (een item over koffiesmaken van Smit & Dorlas bijvoorbeeld) versterkt dit ‘rijp en groen’-karakter. Neemt niet weg dat het magazine zichtbaar met plezier is gemaakt.”

Michelle: “Ik vind het altijd heel irritant als er bij het openen gelijk een muziekje aangaat. Ik probeer de tekst op pagina twee te lezen, terwijl het filmpje met het voorwoord draait en dat kan ik toch niet zo goed tegelijk merk ik. Dus eerst maar het filmpje gekeken en dan het geschreven voorwoord gelezen. Het geluid bij het filmpje is wel een beetje storend omdat Hans Steenbergen in de wind zit. Niet gek omdat hij in een zweefmolen zit, maar aangezien het volgens mij toch later is ingesproken had het windgeluid wat mij betreft wel weg gemogen.
Ik vind de inhoudsopgave prettig en als je je cursor van de pagina afhaalt krijg je ook de hele rij met alle pagina’s van het blad onderaan je pagina in beeld. Ik vind het prettig dat ik overzicht heb waar ik vandaan kom en waar ik heen ga (en hoeveel er nog komt).
Het blad heeft veel soorten pagina’s en veel verschillende manieren van navigeren. Ik heb niet van alles gelijk door hoe het werkt. Als ‘foodie’ vind ik het super dat je naar recepten door kunt klikken. Kortom: al dat geluid hoeft van mij niet, veel verschillende navigatiesoorten vind ik onduidelijk, maar het is een heel afwisselend magazine.”

Fieke: “Je kunt dit magazine ook gewoon lekker op de achtergrond laten ‘draaien’ terwijl je werkt. Wat een lekkere muziek hebben de makers gekozen! Ik hoor zelfs een van mijn favoriete liedjes van dit moment voorbij komen (The Lumineers – Ho Hey). Door de fijne klanken kom ik meteen in een relaxte sfeer. De mooie beelden bij het verhaal over vier bijzondere koffieproducerende landen helpen ook mee. Ik wil meteen ook naar Brazilië/Guatemala/Ethiopië/Jamaica. Daarna wegdromen bij een artikel over droombestemmingen van lezers. Ik zie mezelf al zitten op Bali. Toch kan ik het magazine niet helemaal plaatsen. Een reisverslag over Wenen, wordt gevolgd door een artikel over duurzame visserij en daarna weer een item over croissants. De onderwerpen lijken niet veel met elkaar gemeen te hebben. Maar met de klanken van Zuid- Amerikaanse gitaarmuziek op de achtergrond kan het me niet eens zo veel schelen. Ik ben helemaal zen.”

IMagine_hp
IMagine (April 2013)
Magazine voor relaties van het ministerie van Infrastructuur en Milieu

Rody: “De voice-over klinkt soms wat ingeblikt, maar, á la, er zitten lekker veel filmpjes in dit magazine van het ministerie van Infrastructuur en Milieu. Ook veel tekst trouwens. Inhoudelijk geïnteresseerden komen dan ook zeker aan hun trekken. Wel mist de duiding af en toe. Waarom per se nú dat uitgebreide item over de Ramspolbrug? En wat is nu precies de betrokkenheid van het ministerie van IenM bij de Lokale Klimaatagenda? Sowieso blijft het ministerie zelf wel erg buiten beeld. Waarom niet de mogelijkheid toegevoegd om direct in contact te treden met de betrokken ambtenaren? Dat zou nu echt toegevoegde waarde hebben. En: bewegende beelden achter een inhoudelijk artikel (‘Werken aan water’), niet doen, krijg ik hoofdpijn van! Maar wie weet wat nog komen gaat. Voor een eerste editie oogt dit veelbelovend.”

Michelle: “Niet heel flitsende, maar duidelijke inhoudsopgave. Ik moet wel bekennen dat de koppen ‘Ruimte in Ommen’ en ‘Werken aan water’ mij niet direct doen klikken om het artikel te bekijken. Het artikel over vleermuisvriendelijke straatverlichting is heel helder en je ziet gelijk dat je op de foto’s onderaan de pagina kunt klikken voor meer tekst. Maar hier ”“ net als op veel plekken in het magazine ”“ zijn de tekstblokken lang en een beetje saai vormgegeven. Toen ik de pagina Werken aan water opende, vond ik het heel leuk dat de foto’s wisselden, maar toen ik iets langer op die pagina zat om wat teksten te lezen ging het me storen dat ze bleven wisselen.
Ik merk dat ik een ‘einde’ aan het blad mis. Opeens is er geen pijl meer aan de rechterkant, maar ik denk dat ik inmiddels gewend ben aan een afsluitende pagina met bijvoorbeeld colofon gegevens of de aankondiging van een volgende editie.”

Fieke: “Weilanden met koeien, uitgestrekte groene vlakten, dijken en bruggen en vooral veel water. IMagine gebruikt prachtige overzichtsfoto’s van Nederland. Digitaal biedt veel mogelijkheden en IMagine gebruikt ze. Doorklikmogelijkheden, filmpjes, bewegende foto’s en teksten, linkjes naar de Facebook- en Twitterpagina van het ministerie. Het magazine is met zorg en overzichtelijk samengesteld. Maar door het gebruik van al deze opties, komt er wel erg veel informatie op je af. Er staat veel tekst in IMagine. Het gebruik van filmpjes is een pluspunt, maar die over vleermuisvriendelijke straatverlichting is wel erg lang (7 minuten). Kortom: mooi gemaakt, maar: less is ook in de digitale wereld more.”

Fabulous
Fabulous by Douglas (Juni 2013)
Magazine voor klanten en kaarthouders van parfumerieketen Douglas

Rody: “In 1913 schroeit Maybel Williams bij een ongeluk haar wimpers, waarna haar broer mascara ontwikkelt. Dit weetje heb ik in elk geval opgepikt als man met beperkt ‘metrogehalte’, met andere woorden: ik hoor niet bepaald bij de doelgroep van dit magazine. Opvallend vind ik het gemak waarmee je alle aangeprezen artikelen in het digitale winkelmandje gooit. Uitstekend, want daar draait het natuurlijk om in deze veredelde digitale winkeletalage: verleid worden door al die beauty-artikelen. Met gelikte fotografie, tips van de pro’s en ”“ niet te vergeten ”“ kortingsacties. Persoonlijk vind ik het allemaal wel erg gelikt. Maar ja, ik verkies dan ook een goudeerlijke mannenlucht boven zo’n permanente wolk van benauwd makende aftershave. Heb ik eigen wel recht van spreken?”

Michelle: “Mooie openingspagina en fijne heldere inhoudsopgave en navigatie. Ook door de knop ‘Overzicht’ want daarmee roep je een scrollbar met alle pagina’s op. Ik hou van overzichtelijkheid bij digitale magazines. Maar qua inhoud merk ik al na een paar pagina’s dat ik het heel oppervlakkig vind. Ik lees de kleine stukjes bij alle producten niet, zie geen man die op de mijne lijkt bij het testje welk parfum bij hem zou horen en ik geloof het testpanel niet (die namen zijn toch verzonnen? De Roy van Zuydewijn, F. de Vries en dan nog iets wat op Sylvana Simons lijkt? Of ben ik te achterdochtig?) Wel leuk gedaan: de 100 jaar mascara. En gelukkig zijn er twee manieren om door de tekst heen te gaan, want van de bolletjes aan de rechterkant verdwijnen de onderste twee steeds achter het pijltje om naar de volgende pagina te gaan.
Al met al ben ik er snel doorheen en heeft het me niet echt geboeid. Maar ik ga denk ik toch wel dat spiegeltje met die blauwe steen erop van de week even in de winkel bekijken”¦”

Fieke: “Het is zomer en parfumerie Douglas brengt een magazine uit. Laat me raden? Iets over ‘jezelf zomerklaar maken’, beauty producten speciaal voor op het strand (Beauty & the Beach) en natuurlijk de vraag die elke vrouw bezighoudt: welke foundation smelt er niet in de zon? Inderdaad: de onderwerpen in Fabulous zijn niet bijster origineel. Maar dat hoeft natuurlijk niet, want daar gaat het helemaal niet om. Waar het dan om gaat? Dat je niet alleen leest hoe je je voeten in vijf stappen zomer klaar maakt, maar dat je alle producten die je daarvoor nodig hebt ook meteen in de online shop kunt kopen. Het leven van een vrouw was nog nooit zo makkelijk.”

Bushfire Tasmania The Guardian
Firestorm: The story of the bushfire at Dunalley
Digitale special van de Britse krant The Guardian over de bosbranden in Tasmanië. Opgehangen aan een foto die de hele wereld overging van de familie Holmes die in het water moest schuilen voor de vlammenzee

Rody: “Wow! Zelfs als je geen letter leest in dit digitaal-journalistieke experiment van de Britse kwaliteitskrant The Guardian is het nog steeds een overdonderende ervaring. Tekst, beeld, geluid, infographics: alle registers worden opengetrokken om het verhaal te vertellen van de ‘vuurstorm’ die afgelopen januari over Nieuw-Zeeland raasde. Op manieren die we nog niet eerder zagen. Zo lopen animaties ”“ bijvoorbeeld footage van blushelikopters ”“ achter de tekst door (zonder dat het storend is). Ook de videoproducties zijn oogstrelend. Hier wordt een journalistiek dossier gelicht op een manier zoals dat in een gewoon magazine niet zou kunnen. Elk middel wordt optimaal benut. Filmpjes voor de emotionele terugblik, tekst voor de achtergronden. De afwisseling van media houdt je bovendien voortdurend bij de les. Ongetwijfeld peperduur om te maken, maar erg inspirerend.”

Michelle: “Natuurlijk leent het onderwerp zich voor een ‘spannend’ verhaal en mooie beelden, maar het is meer hoe ze het doen. De teksten tussendoor, de zachte geluiden van ruisende bomen en stromend water terwijl je die leest. En de afwisseling met geluid, filmpjes, tekst en interviews zorgen ervoor dat ik het helemaal heb ‘doorgebladerd’. Oké, ik moet zeggen: ik heb stiekem over sommige stukjes achtergrond een beetje sneller gescrold over vuur en opwarming van de aarde enzo. Maar wat een boeiend magazine. In dit geval heb ik er langer naar gekeken en in gelezen dan ik bij een blad over hetzelfde onderwerp zou doen, vermoed ik. En mocht er weer zoiets verschijnen, dan ga ik ‘m zeker weer helemaal bekijken. Mooi!”

Fieke: “De trots van de makers op deze mooie productie spat bijna van het scherm. Hier is met veel liefde gewerkt aan een bijzondere productie. Deze special van The Guardian vertelt het verhaal achter een over de hele wereld verspreide foto van een familie die schuilt voor bosbranden in Australië. Wat gebeurde er precies die dag en hoe is het de familie sindsdien vergaan? De geluidsfragmenten van smeulend vuur, laagvliegende helikopters en de beelden van de brand zorgen ervoor dat het lijkt alsof je erbij was. Het is als een boek dat gaat leven. Je bent het aan de makers verplicht om even goed voor dit e-book (want het is meer dan een magazine) te gaan zitten. Hier scrol je niet snel even doorheen.”

express
L’OR EspressO Express (The New Edition)
Magazine van Douwe Egberts over de espresso-smaken uit de productlijn L’OR EspressO

Rody: “Espresso drinken. Dat is een mooi designkopje. Een diep donkere kleur. Een stevig aroma. Een straffe afdronk. Dat is, kortom, een beleving die alle zintuigen streelt. Althans, daar wil Douwe Egberts Master Blenders ons graag van doordringen met dit digitale magazine. Jammer daarom dat we alleen maar lezen over het bezoek van de ‘Master Blenders’ aan de afgelegen koffieplantages in de binnenlanden van Honduras. Of over de ochtendkoffie van topkok Andoni Luis. Begrijp me niet verkeerd. De fotografie is prachtig, de teksten prima, de navigatie (zowel horizontaal als verticaal) uitstekend, maar bewegend beeld en geluid had van dit magazine pas echt een zinnenprikkelende belevenis gemaakt. Gemiste kans.”

Michelle: “Bij het eerste ‘artikel’ werken de puntjes aan de linkerkant wel als navigatie, bij het tweede artikel staan ze ook, maar werken ze niet. Hier moet ik scrollen met de balk in het midden. Te doen, maar ik schiet snel door. Wel fijne korte stukjes en mooie foto’s van koffieplantages. Bij het artikel over smaakmakers krijg ik pas heel laat door dat ook de pagina’s die eronder staan delen van het interview bevatten. Door de heel andere kleurstelling had ik dat in eerste instantie niet door. Wat me wel heel erg stoort is dat het scrollen binnen het artikel met de chefkok bijna niet lukt. De pagina’s schieten al snel weer terug naar de eerdere bladzijde.
De pagina’s met de producten interesseren me minder, maar zijn wel heel duidelijk opgezet met icoontjes die duidelijk maken waar het volgende stukje over gaat. Het deel ‘ zelf aan de slag’ vind ik heel leuk, maar ik hou dan ook van bakken. Goed dat de recepten er gelijk bij staan en dat je via foto’s de verschillende stappen kunt volgen. Kortom: leuk om doorheen te bladeren, niet te dik, niet te ingewikkeld. Ik zou ‘m nog wel een keer bekijken.”

Fieke: “Ik woon in Utrecht en als het waait, fiets ik soms via een andere route naar huis. Op die manier kan ik de heerlijke geur van koffie opsnuiven als ik langs de fabriek van Douwe Egberts rijd. Thuis aangekomen neem ik dan meteen een bakkie, maar de koffie valt dan altijd tegen. De geur kan gewoon niet op tegen de smaak. Eenzelfde teleurstelling voelde ik toen ik Express las. Het magazine ziet er aantrekkelijk uit: ik word verleid door mooie foto’s van koffie proeven in Honduras en van koppen koffie met lekkernijen erbij.
Maar de teksten houden m’n aandacht niet vast. Het artikel over koffie proeven is te lang. De foto’s zijn prachtig. Die voorzien van fotobijschriften was genoeg geweest. En misschien had ik een extra kopje espresso moeten drinken, voordat ik Express bekijk, want ik mis steeds allerlei navigatieknoppen en daarmee delen van de tekst. Maar ”“ en daar zal Douwe Egberts blij mee zijn ”“ ik krijg wel ontzettend zin in een vers kopje espresso.”

Rody van der Pols is eindredacteur bij Maters & Hermsen Journalistiek van de Havenkrant, een tabloid van het Havenbedrijf Rotterdam, en Ideaal, het klantenmagazine van de ASN Bank. Daarnaast gaat hij regelmatig met de camera op pad om filmpjes te maken.

Michelle de Koning is eindredacteur bij Maters & Hermsen Journalistiek en was betrokken bij de opzet van het digitale personeelsblad AIRePORT van Schiphol Group. Ze twittert (MK) voor @bjpuntnl.

Fieke Walgreen is eindredacteur bij Maters & Hermsen Journalistiek van de personeelsbladen van ABN AMRO Hypotheken Groep en het ”“ inmiddels digitale – magazine van Holland Casino. Ze twittert @Fiekie en voor @BJpuntnl (FW).

Reageer

Your email address will not be published.