Onthullen

Ik zie dat ambtenaar X is geabonneerd op de nieuwsbrief van het Wilmink Theater. Niet schokkend, maar toch bonkt mijn hart voorin mijn keel. Want dat hoor ik niet te weten. Wij hebben namelijk ingebroken.

‘Woorden, wat zijn woorden?’

Roger van Boxtel gaat tussentijds besturen bij Ajax, hoorde ik op de radio. Altijd als ik zijn naam hoor vallen, denk ik met veel plezier terug aan het ‘punkinterview’ dat ik met hem hield voor het GSB Blad in 2002. Punk, omdat ik – samen met een collega – supersnel moest interviewen.

Ook was het gesprek ronduit stekelig. Wat wél fijn materiaal oplevert. In ieder geval veel beter en spontaner dan opgelepelde stukjes tekst, die door de afdeling Communicatie ontlokt zijn aan de betrokken beleidsmedewerkers.

IJsberen op Schiphol

Daar rij ik, op een prachtig dijkje ergens in Zuid-Holland op weg naar een interview. Ik ben hier nog nooit geweest en zou er zonder afspraak waarschijnlijk ook niet gekomen zijn. Daar zit ik bij WarChild op kantoor te luisteren naar bevlogen mensen over hun idealen die me inspireren. Daar sta ik op de achttiende verdieping van een overheidsgebouw.

Interviewen is verleiden voor een volgend verhaal

Plagen doen we allemaal wel eens, pesten is toch echt een slag erger. Aan mij de taak er een groot verhaal over te schrijven. Want, bleek uit onderzoek bij een niet nader te noemen organisatie, pesten gebeurde niet vaak, maar als het voorkwam, had het een diepe impact op de slachtoffers. Mijn invalshoek: welke impact is dat dan? Daarvoor moest ik toch echt een slachtoffer spreken.

Maar wie was bereid om met zijn verhaal in het tijdschrift te komen? Ik belde de vertrouwenspersoon en kreeg, tot mijn grote verbazing, binnen een uur bericht. Er was iemand bereid zijn verhaal te vertellen. Hij had mij eerder gesproken, voor een heel ander verhaal. Dat had genoeg vertrouwen gegeven om nu zijn verhaal over pesten uit de doeken te doen.

Moeder en zoon op dubbele Maas-missie

Ik word gelukkig van mijn werk. En van mijn gezin. Soms valt dat perfect samen.