Binnenkijken

Weinig overzicht, Wel inspiratie

Door Marieke van Gils 4 oktober 2010

0 reacties

‘Wel’ is een speciale uitgave van Diagonaal, het personeelsblad van het ministerie van VWS, over de baten van de zorg. Het moet de aandacht vestigen op wat wordt bereikt met de 60 miljard euro die jaarlijks in de zorg wordt geïnvesteerd. Het blad doet niet helemaal wat het belooft.

Het blad staat niet op zichzelf, meldt maakster Claar Hellwig. Het is één van de producten rond het VWS-project ‘Baten van zorg’. Zo is er ook het boek ‘Een beter Nederland – De gouden eieren van de gezondheidszorg’ en een youtubefilmpje. Voor intern gebruik zijn er PowerPointpresentaties. Maar Wel is niet alléén bedoeld voor interne lezers. Zij worden geacht dit blad onder ‘collega’s in het veld’ te verspreiden. Wat krijgt zo’n lezer?

In elk geval een mooi blad. Veel aandacht voor fotografie en lekker papier. De makers hebben zich duidelijk laten inspireren door publieksbladen als Linda, maar vervingen in Favorieten lippenstift en hip kinderspeelgoed door een pacemaker en knieprothese. Ze hielden zich bij de inhoud. Voor VWS geen ‘Ab’ à la de Gerda van het ministerie van LNV. Sowieso gaat het blad niet over het eigen beleid en de eigen begroting. Het gaat, of moet gaan, over wat die investeringen ópleveren.


Manco
In het editorial spreekt de secretaris-generaal van het ministerie over onderzoeken die door VWS zijn uitgezet; die gegevens zouden hebben opgeleverd die beleidsmakers in de zorg goed kunnen gebruiken. In het colofon staan de bronnen genoemd. Onduidelijk is welke bron welke informatie heeft geleverd. Het grootste manco van dit blad: het brengt niet wat het editorial belooft.

In het hoofdartikel ‘feiten en cijfers over de baten van de zorg’ lezen we bijvoorbeeld dat we langer kunnen werken doordat we langer en gezonder leven: ‘stel dat onze gezondheid stijgt met één procent, dan daalt het ziekteverzuim met 0,7 procent’. Maar gebeurt dat ook? Wat zijn de feiten? Het artikel blijft hangen in algemene kreten als ‘gezonde mensen zijn productiever’, ‘we voelen ons veiliger omdat zorg beschikbaar is’ en ‘zorg is een teken van beschaving’.

Wellicht staan deze gegevens in de genoemde bronnen. Maar daar moet de lezer zelf achteraan.

Engelse filosoof
Ook een gesprek tussen kopstukken Louise Gunning-Schepers (bestuursvoorzitter AMC) en Lans Bovenberg (hoogleraar economie) blijft steken in voorbeelden als ‘dankzij betere zorg kunnen mensen langer thuis wonen’. Interessant voor de leek, maar de ingevoerde lezer zal ook willen weten hoeveel mensen langer thuis wonen en wat dat oplevert.

In de rubriek met weetjes staat een berichtje over 30.000 nieuwe heupen naast een uitspraak van een 17e eeuwse Engelse filosoof. Een top tien van bekende medische wetenschappers naast het percentage vrouwen werkzaam in de zorg. Rijp en groen. Nee, dit blad geeft de lezer niet het idee dat het ministerie overzicht heeft over de baten van de zorg. En dat is geen ideale boodschap voor een (secundaire) externe doelgroep.


Mike Boddé
Positief aan het blad is dat hoe vrijblijvend veel artikelen ook zijn, ze zéker uitnodigen tot lezen. Genres zijn slim gekozen, de meeste teksten zijn lekker kort of in ieder geval uit korte stukjes opgebouwd, het beeld is prikkelend – van mooie, menselijke portretten van honderdjarigen, een fascinerende serie van Ilse Sleutjes (genezen van Hodgkin) tot glossy foto’s van een rolstoel en een MRI-scan. Ook de bekende gezichten van Mike Boddé en Sara Kroos helpen mee. (De cover valt wat vorm betreft uit de toon. De foto van een patiënt alias verpleegkundige (op respectievelijk de voor- en achterkant) oogt niet echt, en de boodschap erachter is onduidelijk.)

Veel inspiratie dus, en op zich slim om daarvoor een blad te maken, náást feiten in een leesboek, film en powerpoint. Mochten lezers twijfelen aan de baten van de zorg: het verhaal van Ilse, de interviews met Boddé en Kroos en de portretten van honderdjarigen maken duidelijk dat goede zorg het verschil kan maken tussen ongeluk en geluk. Tussen er wel of niet meer zijn. Maar waarom ook niet gezorgd voor overzicht en duiding, toch ook bij uitstek rollen voor een blad? Losse weetjes wonnen het hier van analyses. De (externe) lezer die alleen dit blad heeft, blijft daardoor vooral met vragen zitten.

Personeelsmagazine: Wel
Doelgroep: primair: medewerkers van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, secudair: collega's in het veld
Verschijnt: eenmalig
Concept en eindredactie: Claar Hellwig, ZoClaar

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit artikel

Fab for me?

26 april 2012

Ik ben over de veertig. Al jaren zelfs, al voelt het niet zo. Dat maakt mij tot de aspiratiepersoon van de nieuwe Sanomababy: fab. Een magazine voor vrouwen van (ongeveer) veertig die zich meer dertig voelen. Is fab een blad voor mij? 47 ben ik. Ja, ik weet het, dat klinkt niet best. Maar zoals gezegd: zo voelt het niet. Het nieuwe fab-magazine zou dus zomaar mijn lijfblad kunnen worden. Want het thema van het magazine is: veertig is het nieuwe dertig. Lucky me. Ik vecht al jaren tegen de jaren. Topmodel Heidi Klum (38) lacht mij toe vanaf de cover. En even later ook Maxima (40), Halle Berry (45) en topmodel Frederique van der Wal (44). Het kan dus gewoon, meedoen boven de veertig. En dat vinden de dames zelf ook: veertig is het nieuwe dertig. lees verder

360; de lezer werkt zich een slag in de rondte

5 april 2012

Een ding is zeker: wie zich waagt aan ‘ 360 – het beste uit de internationale pers ’ moet kunnen puzzelen. Het blad behelst een verzameling invloedrijke of opvallende artikelen uit de pers wereldwijd. Een prachtig streven in een wereld met overvloedig aanwezige informatie waarin we begeleiding en selectie kunnen gebruiken. Het blad meet naar boven afgerond 25 bij 34 centimeter, is gedrukt op veredeld krantenpapier en komt qua uitstraling in de buurt van de Intermediair. Al bladerend vlieg je van de ene uithoek op de wereld naar de andere. lees verder