Vijf tips voor een goede redactievergadering

In een goede redactievergadering komen de onderwerpen boven die voor het hele bedrijf spelen. Jeroen Maters geeft vijf tips om de kokervisie van redactieleden te doorbreken.

1. Doe de dampende aardappelen check

‘Wie heeft er nog onderwerpen?’ De redactievergadering beginnen met deze vraag, is de doodsteek voor elk blad. De P&O-medewerker komt met de nieuwe pensioenregeling, de marketingman met het laatste productje en de OR-vertegenwoordiger met de aanstaande verkiezingen. De Grote Thema’s, die leven bij álle medewerkers, zie je zo over het hoofd.
Als je vraagt: ‘Waar heb je het gisteravond met je partner over gehad boven de dampende aardappelen?’, dan komen de échte onderwerpen boven. De coverstories waar elke medewerker op wacht. Want die gesprekken thuis gaan niet over de nieuwe pensioenregeling, niet over dat productje en niet over de aanstaande verkiezingen van de OR. Maar wél over de aangekondigde ontslagronde, de relatie met de leidinggevende, de koers van het bedrijf etc.
Kortom: doe de dampende aardappelen check en zet de onderwerpen die dat oplevert als hoofdartikelen in het blad. Die kleinere onderwerpjes kun je dan daartussen plaatsen.

2. Redactieleden als ijkpersonen

Redactieleden zitten vaak ‘namens’ een bepaalde afdeling of groep in de redactie. Daardoor zijn ze geneigd om vanuit die afdeling te kijken naar de inhoud van het blad en onderwerpen aan te dragen. Leer de redactieleden aan dat ze er ‘namens’ niemand zitten, maar alleen namens zichzelf, als medewerker in hetzelfde bedrijf als alle andere redactieleden. Als ijkpersoon.
Zo voorkom je een overkill aan onderwerpen van afdelingen die wèl in de redactie vertegenwoordigd zijn en een onderbelichting van de afdelingen die dat niet zijn. Bovendien zullen de aangedragen thema’s en invalshoeken veel meer afdelingsoverstijgend zijn, waardoor het blad als geheel veel toegankelijker wordt voor een grote doelgroep.

3. Evalueer het blad vanuit de lezer

De enige echte graadmeter of een blad voldoet, is de mening van de lezer. Wat heb je wel gelezen en wat niet? Met welke informatie heb je iets gedaan, en met welke niet? Laat elk redactielid aan drie collega’s deze vragen stellen, en je hebt na elke editie een mini-lezersonderzoekje gedaan.
De evaluatie van de vorige editie, die meestal (en terecht!) het eerste agendapunt is van de vergadering, wordt er veel meer inhoudelijk van. Je voorkomt gezapige evaluaties als ‘de volgende keer beter letten op de deadline’ of ‘die foto vind ik niet zo goed gelukt’.
Als je aan het eind van het jaar alle reacties bundelt, heb je meteen een totaaloverzicht en hoef je geen ‘groot’ lezersonderzoek meer te doen.

4. Richt je op onderwerpen, bedenk zelf invalshoeken en genres

Redactieleden (in de zin van: medewerkers uit diverse geledingen van het bedrijf) kunnen één ding wat jij als eindredacteur niet kunt: het bedenken van onderwerpen. Jij weet immers niet wat er in alle uithoeken van de organisatie op de werkvloer speelt. Besteed daarom alle tijd aan het bedenken van onderwerpen.
Vermoei de redactieleden niet met het verzinnen van invalshoeken en journalistieke genres. Dat is een vak apart. Als je alle redactieleden laat meedenken, komen er vaak obligate oplossingen uit. ‘Kunnen we die en die niet interviewen...’ terwijl een reconstructie, een analyse of een blokartikel veel spannender zijn. Bedenk die zelf na afloop.

5. Begin te laat en eindig warrig

De beste onderwerpen hoor je vóór en ná de redactievergadering, in het informele geroezemoes tussen redactieleden die elkaar begroeten en die afscheid van elkaar nemen. Dan bespreken ze waarmee ze bezig zijn en wat er wérkelijk speelt.
Op het moment dat de onderwerpen als agendapunt aan de orde komen, dan ziet men die onderwerpen vreemd genoeg over het hoofd. Neem dus ruim de tijd voor geklessebes voor- en achteraf (maar maak wél aantekeningen!).