Thuis in Wonen: Vrolijk kneuterig

Woningbouwverenigingen zijn saai, zou je denken. Maar je kunt er een vrolijk en informatief blad voor maken, zo toont relatieblad ‘Thuis in Wonen’ van corporatie SWZ. Al is het hier en daar wat onbeholpen.

Een vrolijk gekleurd blad. Dat is het eerste wat opvalt aan Thuis in Wonen, het blad van woningstichting SWZ in Zwolle voor huurders. Althans, als je het doorbladert, want de covers zijn wat flets. En dat is jammer, want de meeste coverfoto’s zijn mooi genoeg om groter, over de hele cover af te drukken. Het tweede dat opvalt is het gewicht: door het dikke papier voelt het aan als een dikke brochure. De grootte van de letters versterkt deze brochure-indruk nog eens. Geen tijdschrift dus.

Verwaterd

Het grote plusplunt van het blad: het is heel servicegericht. Dat mag je ook verwachten, want dat is het bestaansrecht van een blad als dit. De artikelen gaan over belangrijke onderwerpen voor huurders, zoals de nieuwe WOZ-taxaties, de vangnetregeling, het woonruimteverdelingssysteem in Zwolle, aanvragen huursubsidie, de wijziging van de procedure voor huuropzegging. En ieder artikel geeft telefoonnummers en verwijzingen naar websites voor meer informatie.

Daarmee vervult het blad met verve zijn informerende rol. Maar dat levert niet altijd mooie artikelen op.

Hier en daar loopt een artikel zelfs pertinent fout. Van een kop ‘High tea voor bewoners na renovatie’ verwacht ik een reportage over de high tea naar aanleiding van de feestelijke oplevering van de seniorenwoningen. Of een fotoreportage. Maar het artikel verwatert na twee zinnen tot een stappenplan om in te schrijven op zulke seniorenwoningen. Jammer. Een leuke reportage over een oudere bewoner zou inzichtelijker en effectiever zijn, waarbij een feitelijk kadertje wonderen doet.

Kneuterig

Zo zijn er meer schoonheidsfoutjes in de journalistieke uitwerking. Een kop als ‘De afstand naar de huurders is kleiner geworden’ had natuurlijk nooit langs de eindredactie mogen komen. En het taalgebruik is hier en daar, tja, wat onbeholpen. Of kneuterig. Zo ook het “wij-gevoel” dat Thuis in Wonen te pas en te onpas gebruikt. ‘We zijn op bezoek bij de heer en mevrouw …’. ‘zoals we eerder al meldden…’ en ‘We hebben deze woningen gekocht omdat …’ Natuurlijk hebben de redacteuren geen woningen gekocht. En het spreekt voor zich dat de redacteur voor haar reportage bij dat echtpaar op bezoek is geweest. De aanwezigheid in de artikelen van de redacteuren levert niets op.

Succesverhalen

Leuk zijn de human interest verhalen. Over huurders die hun huis verbouwen, over allerlei bewonersinitiatieven, kinderen die een wijk opruimen, of met kunstenaars een schildering voor de muur van een flatgebouw maken.
Maar wat na verloop van tijd wel wrevel wekt, zijn de aantallen succesverhalen. Het gaat SWZ wel heel goed, als we het blad moeten geloven. De ene na de andere pagina roept de lezer toe over feestelijke opleveringen, nieuwe kansen, fantastische plannen, positieve ervaringen en onthullingen van kunstwerken voor bewoners. Nooit iemand die misschien tegen de uitvoering is van de plannen voor de Tulpstraat in Assendorp, of ontevreden over de service van de stichting. Ook hierdoor bekruipt me het gevoel dat ik een brochure zit te lezen, of zelfs een reclamefolder, eerder dan een tijdschrift. Misschien geeft het huurders een prettig gevoel, maar ik blader snel verder.

Kortom, ‘Thuis in Wonen’ is een blad met nut voor de huurder. Dat staat buiten kijf. Het oogt aantrekkelijk, vrolijk zelfs en het verwijst uitgebreid naar bruikbare informatie. Bovendien betrekt het de lezer bij allerlei mooie initiatieven, ook van bewoners zelf. De corporatie lijkt zijn taak serieus te nemen. Nou het blad nog. Een tikje zakelijker in de toon, meer afwisseling in genres (en die dan ook vasthouden), minder borstklopperij en vaker een kritische noot. Daarmee winnen blad en stichting aan geloofwaardigheid.

En dan meteen die fletse cover aanpakken.