Shattered glass

Leiden staat van 25 tot 30 oktober in het teken van het Leids Filmfestival. Daarom bespreken vier journalisten van Maters & Hermsen (uit Leiden!) de komende twee weken hun favoriete “journalistieke films”. Stagiair Josse Moers trapt af met Shattered Glass (2003).

Dit waargebeurde verhaal gaat over de jonge journalist Stephen Glass die werkt bij magazine ‘The New Republic’. Gesteund door zijn collega’s en editor werkt hij zichzelf naar de top. Hij schrijft het ene sensationele verhaal na het andere. Collega’s gaan hem hierdoor waarderen en niemand twijfelt aan zijn kunnen. Tot het moment dat concurrent Forbes een vervolg wil schrijven op een artikel van Glass.

De bronnen die Stephen Glass vrijgeeft, roepen argwaan op. Personen blijken niet te bestaan, er is een softwarebedrijf met een amateuristische website en er zijn vragen waar Glass geen antwoord op heeft. Al snel geeft Glass toe dat het verhaal grotendeels niet op de waarheid berust. Hij wordt op staande voet ontslagen. Na uitvoerig onderzoek blijkt dat bijna tweederde van zijn artikelen voor een deel of compleet verzonnen is.

Beste vraag
Er is geen enkel interview te zien in de film. Maar er is wel een vraag die mij is bijgebleven. Die wordt gesteld in een gesprek tussen Stephen Glass en zijn oud-editor Michael Kelly:
Michael: ‘Steve, I have to ask you this: did you ever cook a piece when I was your boss? The story about ‘..’, was that true?’
Glass geeft geen antwoord, het blijft stil en op dat moment is duidelijk dat hij een aantal grove fouten heeft begaan.

Beste quote
‘You have to know who you’re writing for. And you have to know what you are good at.’

Mij spreken deze twee zinnen van Glass aan het einde van de film erg aan.  Ik vind ‘weten voor wie je schrijft’ erg belangrijk in de journalistiek. Daarbij: docenten, collega’s of zelfs ouders denken vaak in negatieve termen. Ze kijken vaak naar wat slecht gaat of wat beter kan. Dat hoort erbij, maar als ik op mijn sterke punten wordt gewezen, dan stimuleert dit. Ik kom zo te weten waar ik goed in ben en dat is van grote waarde.

Inspirerend
De film heeft mijn kijk op de journalistiek niet zodanig beïnvloed dat ik er anders naar ga kijken. Ik ga mijn vragen bijvoorbeeld niet op een andere manier stellen. Het verhaal heeft mij getrokken, mede omdat het een waargebeurd verhaal is en daarom zo onwerkelijk.

Aanrader?
Ja en nee. Het is een onwaarschijnlijk verhaal, wat het bijzonder maakt. De film boeide van begin tot eind. Ik had enige voorkennis door het kijken van een interview met Stephen Glass, waarin hij vertelde over de gebeurtenissen uit de film. Hierdoor kon ik de gebeurtenissen plaatsen.
Tot slot: het blijft onduidelijk wat de drijfveer is van Stephen Glass. Jammer, want ik vraag me dat nog steeds af. Misschien maar eens zijn roman lezen?