Q magazine brengt veel en mooi beeld

Stiekem ben ik best blij dat ik niet tot de doelgroep van Q magazine behoor. Dit blad van Delta Lloyd  heeft een tamelijk koele, mechanische uitstraling, die mij niet zo aanspreekt. Wie wél de doelgroep is, wordt mij niet gelijk duidelijk en het staat ook niet in het blad.

Het juryrapport van de Grand Prix vermeldt dat het blad verspreid is bij het FD. Volgens een persbericht van Delta Lloyd is het blad voor 'stakeholders'. Hoe dan ook, beroepshalve ben ik wel geïnteresseerd in deze Grand Prix-winnaar in de categorie business-to-business. Wat valt er te halen in de categorie leerzaam en inspirerend? En wat niet?

Like
Grote portretten, drie grote illustraties en een uitgebreide fotoserie van maar liefst acht pagina’s. Dat is een riante portie beeld en zoveel beeld houdt de vaart in het blad. Het beeldbudget is in de bedrijfsjournalistiek vaak nogal strak bemeten is mijn ervaring. Dit blad is een aanmoediging om dat ter discussie te stellen. Want al dat beeld zorgt ervoor dat je tussen de flinke lappen tekst af en toe lekker op adem kunt komen.

Don’t like
Mannen in pakken. Oké, een beetje een inkopper, want de verzekeringssector wordt nu eenmaal bevolkt door heren in (half) pak, die bij voorkeur met gekruiste armen op de foto gaan. Soms mag de stropdas af en het colbertje uit, maar verder is de spanning ver te zoeken. Gelukkig staan de jonge denkers die in het septembernummer filosoferen over de toekomst van Nederland, wat losser op de foto.

 
Like
Naast de eerder genoemde visuele verwennerij zijn ook de koppen prikkelend. Dat ze niet altijd de lading dekken, neem ik dan voor lief.

Don’t like
Tegenover de geslaagde koppen staan de, naar mijn smaak, te lange intro’s. Ik krijg er het gevoel van dat ik al lang en breed aan het artikel begonnen ben, terwijl ik eigenlijk eerst alleen maar even wilde proeven. Of ik haakte af met de gedachte ‘daar begin ik nu nog even niet aan, straks misschien’. En als dat straks dan niet meer komt, is dat toch jammer. In de inhoudsopgave lukt het wél om het artikel kort en prikkelend aan te kondigen. Zo kan het ook.

Like
Nadat ik het septembernummer had doorgenomen, plofte het decembernummer op mijn bureau. Ook nog even snel doorheen gebladerd. Ik neem mijn woorden terug. Het ietwat kille gevoel van het septembernummer krijg ik nu niet. Dit nummer, met als thema ‘de kunst van zelfkritiek’, grossiert in warme, mensgerichte onderwerpen: cabaretiers over zelfspot, het universum van sporters en sociale media. Klein minpuntje: Crisis als kans, die kop heb ik echt te vaak gelezen.