'Professioneel gemaakt blad'

Rbij van de Rabobank bevat een goede mix van serieuze en luchtige onderwerpen. En je leert er ongemerkt ook nog van. Kortom, een terechte nominatie voor de Nederlandse Grand Prix Bedrijfsbladen 2005.

Wie Rbij doorbladert, ziet een helder opgemaakt tijdschrift. Alles is strak ingekaderd, overzichtelijk en degelijk. Dat sluit prima aan bij het imago dat een bank wil uitstralen: transparant en betrouwbaar. Elf keer per jaar ploft Rbij op de mat van (oud-)medewerkers van de Rabobank. Het is bedacht door vdBJ/Communicatie Groep uit Bloemendaal en vormgegeven door Studio Pollman, Amsterdam.

Wieleroutfit

De strakke uitstraling van is een pluspunt. Maar de lay-out kan af en toe ook wel een tikje spannender. Eigenlijk verwacht je dat ook na een gewaagde cover, waarop een zwart-wit foto wordt gecombineerd met tekst in kleur. Zeker de fotografie is vaak erg statisch. Neem nu het artikel over de nieuwe kleding van de Rabobank-wielerploeg. Daar staan nu een paar obligate plaatjes bij. Waarom geen spannende fotoreportage van sportieve bankmedewerkers in wieleroutfit?

Dodelijk serieus

Soms werkt de vormgeving en fotografie averechts. Dat is vooral het geval in het ‘hoofdartikel’, waarin bestuurslid Rik Slingeland vertelt over de buitenlandstrategie van de Rabobank. Best een interessant onderwerp, maar menig medewerker zal de pagina onmiddellijk omslaan vanwege de grijze opmaak: grote tekstblokken met daarnaast een zwart-wit portret van een dodelijk serieus kijkende Slingeland en de kop ‘Het was een logische keuze ons te specialiseren als food- en agribank. Daar liggen onze roots.’ Snel omslaan!

Mystery-shopper

Het interview staat in schril contrast met een vier pagina tellende ‘special’ iets verder in het blad over het ‘jaar van de service’. Kadertjes, grafiekjes, foto’s: zo kan het dus ook; inhoudelijk, maar toch ook speels en uitnodigend. Vooral de twee praktijkvoorbeelden van de ‘mystery-shopper’ – een onderzoeker die zich voordoet als potentiële klant – zijn sterk; dat hadden er nog wel meer mogen zijn. Leuk om te lezen en je hebt er als medewerker ook nog iets aan.

Meer geld

Op inhoudelijk vlak heeft Rbij sowieso voldoende te bieden. Naast genoemde verhalen bijvoorbeeld een artikel ‘Meer geld voor je salaris?’ over de nieuwe salarisschalen en prestatiebeloningen. En een leuke discussierubriek aan het begin van het nummer over de vraag: wel of niet werken op Goede Vrijdag. Medewerkers die hun mening geven en een mini-opiniepeiling. Een effectieve manier om de discussie aan te zwengelen over een onderwerp waarover op de werkvloer zeker wordt gesproken.

Keuvelinterview

Maar naast inhoud is er ook voldoende human interest en vermaak. Zoals een keuvelinterviewtje met medewerker Joyce de Jong, die is verkozen tot de mooiste Chinese vrouw van Europa. En achterop het blad twee medewerkers – naamgenoten bovendien – die zich voorstellen aan de hand van een aantal standaardvragen. Een gemiste kans is het verhaal over de schoolbus die de Rabobank sponsort. Na een hoopvol beginnetje over schoolkinderen die naar het Van Gogh Museum afreizen, verzandt het verhaal: een stoet aan communicatiemedewerkers komt aan het woord. Natuurlijk moet je iets uitleggen over de achterliggende motieven om dit uitje te sponsoren, maar pas ervoor op drie pagina’s lang de loftrompet te steken. Een leuke reportage was zinniger geweest.

Wat niet wegneemt dat de mix van serieus en luchtig, inhoud en vermaak prima is. Je blijft als lezer bij de les en doet en passant ook nog heel wat toepasselijke kennis op over je werkgever en je werk. Op de miskleum in het ‘hart’ van het blad na, het grijzige bestuurdersinterview, is Rbij – om met het juryrapport van de Grand Prix te citeren – zonder meer een ‘professioneel gemaakt blad’.