Achtergrond

Tien trends in tijdschriften (deel I)

Door Esther Barfoot 6 februari 2013

0 reacties

Oplages dalen, titels verdwijnen. Een icoon als Newsweek verschijnt alleen nog maar digitaal. Toch is de tijdschriftenmarkt levendiger en opwindender dan ooit. Tien ontwikkelingen die doorzetten in 2013. In deel 1 de eerste vijf trends.

 

1. Wereldwijde markt voor niche tijdschriften
Een wereldwijde markt voor unieke, onafhankelijke tijdschriften heeft zich in recente jaren ontwikkeld. Mannenbladen, vrouwenbladen, foodmagazines en designtijdschriften krijgen eigenwijze, intelligente en stijlvolle broers en zussen. The Gourmand, Alla Carta (voor die-hard foodies), Hot Rum Cow (blad over alcoholische dranken), Modern Matter (onderzoekt  de antropologische effecten van de voortschrijdende technologie) en Fashion for men (een blad voor mensen die bovenmatig geinteresseerd zijn in mannenmode) zijn maar enkele van de nieuwkomers van 2012. Nieuwe magazines gericht op nichemarkten; ze hoeven geen grote oplage te kennen om bestaansrecht of commerciële waarde te hebben. “Weird, strange things that stand out in a magazine store have their worth”,  zei Peter Stam van distributeur Ideabooks op Facing Pages Festival in april 2012. Een blad met een piepkleine oplage van 4000 kan in gespecialiseerde tijdschriftenwinkels in Parijs, Tokyo, Amsterdam én op internet gericht worden verkocht. Ook de makers zitten overal: de Verenigde Staten, Canada, Scandinavië, Nederland, India, Japan of Dubai.

2. Genres worden opnieuw uitgevonden
Deze ‘independent magazines’ zorgen ervoor dat bekende genres opnieuw worden uitgevonden. Zo kent het genre van culinaire tijdschriften op dit moment veel reïncarnaties. Zoals de recalcitrante bladen Lucky Peach en Put an Egg on it (een culinair magazine op groen papier), Fricote dat urban cuisine beschrijft en Fire & Knives dat lange essays publiceert over goed eten. Evenzo worden fietsbladen opnieuw uitgevonden. Rouleur, The Ride, Bone shaker zijn poëtische bladen met rijke illustraties en essays over de beleving van fietsen. The Green Soccer Journal is een kunstzinnig voetbalblad.

3. Verzet
Veel ‘independent magazines’ kun je scharen onder de Slow-beweging. Ze verzetten zich tegen het jachtige leven. Zoals Kinfolk dat zich richt op het gezellig samenzijn met groepen vrienden. Andere bladen schoppen wat meer, bijvoorbeeld tegen de hang naar glamour in de mainstreamcultuur. Onesthetisch, absurd of puberaal is hun aanpak. Neem de illustraties van rottend eten in Lucky Peach. Of de dikke zakenman op het bed op de cover van gayzine Butt. Of fotomagazine Toiletpaper met een mond vol knakworsten op de cover. Daarnaast zijn er meer uitgesproken maatschappijkritische bladen zoals de ‘slow journalism’-bladen, Delayed Gratification of Boat. Of radicale bladen zoals Adbusters, een pamfletachtige, maar poëtische mix van anti-globalistische teksten en beelden. Deze maatschappijkritische trend is ook zichtbaar in de reguliere tijdschriftenschappen met de komst van 360 magazine en het Belgische magazine Change.

4. Tweelingbroers: print en online
In vormgeving en papiergebruik worden magazines steeds flamboyanter. Waar mannenblad Port een chique combinatie maakt van mat en glossy papier, wordt Manzine bewust gedrukt op ruw, flodderig papier. Het lijkt erop dat juist dánkzij het contrast met de iPad de beleving van aanraken en voelen voor magazines steeds belangrijker wordt. Ipad- en papieren magazines ontwikkelen zich steeds meer tot verschillende belevingen, waardoor er plek is voor beide. Op Facing Pages maakte Jeremy Leslie, creatieve directeur van MagCulture, een mooie vergelijking: “In some cases an iPad version is like tv. Bang, bang, you skip through it. While the paper version is like a movie. You can lose yourself in the experience.”

5. Bewegende covers
Een mooie vondst van het iPad-magazine is de bewegende cover . De vorm varieert. Zo zijn er filmische beelden, zoals de snelle treinrit op de cover van Junction. Een klein bewegend detail, zoals de subtiel bungelende wortel op Stern. Of verspringende beelden, zoals de honden in humoristische poses op Readers Digest. Weer anders is de getekende cover van Wired die stapsgewijs verandert in de echte cover. Toch overheerst bij mij het gevoel dat de bladenmakers hier nog niet het maximale uithalen; de bewegende covers zijn nog een beetje een gimmick. Ze kunnen meer betekenis krijgen, als ze een verhaal gaan vertellen.

 

Esther Barfoot is zelfstandig journalist en bladenmaker. Zie ook estherbarfoot.nl

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit artikel

Jezus! in de kiosk

23 februari 2015

Deze maand verscheen de glossy Jezus! ‘Veel beroemdheden kregen hun eigen glossy, maar de bekendste persoon op aarde nog nooit’, staat op pagina 2.  Joke van Rooyen is benieuwd wat Jezus! te vertellen heeft. Jezus! is geen reguliere celebrity glossy. Het papier glanst niet en de uitstraling is sober. Geen schreeuwende ankeilers op de cover. Een  jongeman met lang haar en baard kijkt je indringend  aan vanaf de cover. Op de achterpagina, tevens de achterkant van het portret op de voorpagina, een ultrakorte aankondiging  van de inhoud.  Ankeilers op haren dus. lees verder

Leren van DJ's

16 februari 2015

Wat kunnen bedrijfsjournalisten leren van DJ’s? Is het journalistieke ambacht wel te verenigen met zakelijke belangen? En: doet het er allemaal nog wel toe? Tijdens de Van Markenlezing confronteerde hoogleraar Mark Deuze zijn publiek met de nieuwe werkelijkheid. Als we het over de alomtegenwoordigheid van media hebben, verwijzen we vaak naar George Orwells doemscenario: Big brother is watching you . Maar dat is eigenlijk niet het probleem, stelt Mark Deuze, hoogleraar Mediastudies aan de Universiteit van Amsterdam tijdens de Van Markenlezing. “Waar het echt om gaat, is dat wij elkáár in de gaten houden. Everyone is watching everyone . Iedereen voelt zich bespied. En wat gebeurt er als je denkt dat je in de gaten gehouden wordt? Dan ga je je gedrag aanpassen. Zo worden we al van jongs af aan geconditioneerd.” lees verder