Over het vak
Moeder en zoon op dubbele Maas-missie
Ik word gelukkig van mijn werk. En van mijn gezin. Soms valt dat perfect samen.
Het is meivakantie. Mijn zoon van 12 kan best alleen thuisblijven, maar gezellig is dat niet als je ouders moeten werken. Dan klopt de eindredacteur van de Havenkrant aan. Er moet een reportage komen: kan ik één dag de haven rond zonder auto? Ik kan en wil, als zoon Maas mee mag?
Dit zijn de opdrachten waar ik energie van krijg. Op pad met een blocnote en camera. Niet weten wat je tegenkomt en dan een verhaal schrijven. Hoe leuk is dat? Zeker als dat kan in de haven van Rotterdam, de stad waar ik geboren ben. Maas en ik zullen over de Maas gaan varen. Een dubbele Maas-missie. Het wordt een wedstrijdje tegen de klok. Gaan we dat redden in een dag?
Om 7.30 uur vertrekken we van huis. Op alles voorbereid met een rugzak vol boterhammen, drinken, geld, blocnotes, pennen, ov-chippassen en de camera.
Op weg naar onze eerste bestemming: Hoek van Holland Haven. Daar worden we gedropt op een plek met wat vissers, ferry’s en mannen met grote weekendtassen. Ongetwijfeld allemaal op weg naar hun werk op zee, ver weg van het vasteland in ieder geval. Welkom in de haven.
In Hoek van Holland Haven pakken we onze eerste ferry. We gaan all the way: via de Tweede Maasvlakte – buitengaats, voorbij Hoek van Holland nog – tot het centrum van Dordrecht, zoveel mogelijk over water. Op een klein stukje fietsen na, varen we. Nooit eerder waren we zo lang op het water. We reizen met de Fast Ferry, de Watertaxi (‘Mam, dit is net een James Bond film’), de Aqualiner en de Waterbus. We leggen aan in de Yangtzehaven, de Scheurhaven, bij de RDM-campus, onder de Willemsbrug in hartje Rotterdam. En 100 kilometer later om 17.30 uur leggen we eindelijk aan in het historische centrum van Dordrecht.
We waren even onderdeel van een wereld vol harde werkers, schippers en vissers. We zagen enorme containerschepen, tientallen duw- en sleepboten, windmolens, bruggen en scheepswerven. Een dag omringd door de geur en het lawaai van fabrieken, goederentreinen, vrachtwagens en stampende motoren van de schepen die ons varen. Tussen de rook en de herrie vonden we de rust en stilte van de natuur. Prachtige wolkenluchten, veel voorjaarsgroen, zon en zeewind, schuimende golven, meeuwen die met ons meevliegen en een hele groep jonge zwanen midden in de haven.
De Rotterdamse haven is prachtig. Net als mijn werk als bedrijfsjournalist. Moe maar voldaan rijden moeder en zoon ruim tien uur na vertrek met een vakantiegevoel en een patatje op schoot weer met de trein naar huis. De missie met Maas over de Maas volbracht.
De Havenkrant is een uitgave van het Havenbedrijf Rotterdam.
Er zijn nog geen reacties op dit artikel
Onthullen
Ik zie dat ambtenaar X is geabonneerd op de nieuwsbrief van het Wilmink Theater. Niet schokkend, maar toch bonkt mijn hart voorin mijn keel. Want dat hoor ik niet te weten. Wij hebben namelijk ingebroken. lees verder
‘Woorden, wat zijn woorden?’
Roger van Boxtel gaat tussentijds besturen bij Ajax, hoorde ik op de radio. Altijd als ik zijn naam hoor vallen, denk ik met veel plezier terug aan het ‘punkinterview’ dat ik met hem hield voor het GSB Blad in 2002. Punk, omdat ik – samen met een collega – supersnel moest interviewen. Ook was het gesprek ronduit stekelig. Wat wél fijn materiaal oplevert. In ieder geval veel beter en spontaner dan opgelepelde stukjes tekst, die door de afdeling Communicatie ontlokt zijn aan de betrokken beleidsmedewerkers. lees verder
