Millimeterwerk en Nintendo-geneeskunde

Uit het blad Monitor van het Erasmus MC spreekt bevlogenheid. Van de mensen die er werken, maar ook van de journalisten die over hen schrijven. Historische feitjes, technische details: de bladenmakers gaan helemaal los. Nu de lezer nog.

Monitor is een blad voor externe relaties van het Rotterdamse Erasmus MC, universitair medisch centrum. Het verschijnt zes keer per jaar. Wie de negenduizend lezers precies zijn, valt niet af te lezen van de pagina’s. Ze komen zelf niet aan het woord. Eén ding is duidelijk: het zijn geen medische leken. Zou dat wel het geval zijn, dan is dit blad nogal hoog gegrepen.
Bij navraag blijkt dit inderdaad het geval te zijn. Het blad bereikt een scala aan relaties: eigen hoger personeel, patiënten, medisch studenten, media, politiek en belangenorganisaties, fondsverstrekkers, medisch specialisten en artsen in de regio. Maar ook diergaarde Blijdorp en De Doelen. De Lijst is lang.

Opvallende fotospread tussen veel tekst

Op de cover is al te zien dat het juninummer van het tweemaandelijks verschijnende blad een duidelijk hoofdonderwerp heeft. Dat is altijd prettig. Het nieuwe oefenlaboratorium ‘Skills Lab’ dat hierop staat afgebeeld, komt op twaalf van de 32 pagina’s in meerdere artikelen terug. Omdat de koppen erg op elkaar lijken (‘Millimeterwerk’ en ‘Nintendo-geneeskunde’) is het niet duidelijk dat de invalshoeken verschillen en moet de lezer zelf zoeken naar waar de artikelen precies over gaan. Ook qua genres valt de afwisseling tegen. Naast vier twee-pagina-achtergrondartikelen valt de fotospread extra op. In positieve zin, want zó krijg je een beeld van het nieuwe Skills Lab. De tekst-beeldverhouding in het blad is over het algemeen niet slecht, al staat in de tekstkolommen erg veel tekst. Ook de kaders zijn overvol. Dat kán afschrikken.

Interessante buikverklevingen

Nadat het nieuwe oefenlaboratorium voor chirurgen van alle kanten is belicht, treffen we een artikel over nóg een chirurgisch onderwerp: buikoperaties. Wie genoeg heeft van details over operatietechnieken, moet zich niet op het verkeerde been laten zetten. Eigenlijk gaat dit artikel over het placebo-effect van nepoperaties, en stelt daarmee het opereren zelf ter discussie. Interessant! Hooguit jammer dat de algemene vraag naar de praktische, wetenschappelijke en ethische kanten van de placebobehandeling het moet doen met een kadertje, en dat een proefschrift (inmiddels een jaar oud) dat deze behandeling toepast op buikverklevingen de rest van de spread krijgt. Dat had andersom gemogen.

Interviewvorm mag krachtiger

Eén van de andere niet-achtergrondartikelen, naast de fotospread, is een interview met topvrouw professor Pauline Meurs. De interviewvorm had wat krachtiger doorgevoerd mogen worden. Doordat de interviewer meer aan het woord is dan de geïnterviewde verzandt het toch stiekem in een achtergrondartikel. Straight quote was meer op zijn plaats geweest. Deze dame had bovendien pittiger ondervraagd mogen worden. Ze blijft nu veilig op haar eigen terrein, verantwoord bestuur in medische instellingen, terwijl ze vast ook een mening heeft over andere actuele vraagstukken waarmee de gezondheidszorg de media haalt. Dan zou de minder ingewijde lezer, die wél het NOS-journaal volgt en de kranten bijhoudt, meer geprikkeld worden het stuk uit te lezen. Voor een extern blad zijn vragen als ‘wat vindt u ervan dat u tot de machtigste medici van Nederland wordt gerekend?’ (en het antwoord dat ze daarmee geplaagd is in de kantine) minder interessant.

Kijk uit: niet té zendergericht

Het blad straalt uit dat bij het Erasmus MC enthousiaste, ambitieuze mensen werken. Lachende foto’s, of juist met geconcentreerde medewerkers, verhalen van vooruitstrevende technieken en onderzoeken van bevlogen Rotterdammers. Dat mag in een extern blad. Al moet je oppassen dat het niet te zendergericht wordt, zo zonder buitenstaanders aan het woord. Eén van de bevlogen medewerkers is John Heijstek. Hij mag op de laatste spread vertellen hoe bevredigend zijn werk is. Een menselijke aanpak, die helaas alsnog overgaat in een promotiepraatje over innovaties. Jammer, want persoonlijke ervaringen van medici, zoals die van John met een te vroeg geboren drieling, overtuigen lezers waarschijnlijk net zo veel van het hoge niveau van het Erasmus MC.

Een grondig blad, de Monitor, dat zijn lezers zeker niet onderschat. Deze worden ingewijd in nieuwe technieken, ethische kwesties en recente onderzoeken. Daarmee vraagt het blad wel wat van de lezers - je moet er echt even voor gaan zitten - maar de teksten zijn helder. Om de lezende leek wat meer te betrekken, zouden de invalshoeken wat breder en algemener mogen zijn. Door ze te laten aansluiten bij actuele discussies in de pers bijvoorbeeld. En duidelijke keuzes voor een genre dat past bij een onderwerp (weeg je een kijkoperatie af tegen een ‘gewone’ operatie, maak dan twee kolommen waarin je voors en tegens bespreekt; laat een medewerker een dagboekje bijhouden, in plaats van achteraf te vragen naar bijzondere momenten; kies je voor een interview, blijf daar dan bij) maken het blad afwisselender en leesbaarder. Een lezer óverschatten is ook niet goed.