Column

‘Met John van de Content Emperors’

Door Jeroen Maters 29 februari 2012

1 reactie

(een waargebeurd verhaal)

‘Ik heb iemand voor je onder de knop. Ik snapte niet helemaal wat ‘ie bedoelde. Iets met content of zo.’

‘Zet maar door…Met Jeroen Maters.’

‘Met John van de Content Emperors. Om met de deur in huis te vallen: ik zou graag een afspraak willen maken omdat wij denken dat wij een product hebben ontwikkeld waar u iets aan heeft. Een database waarmee u op een unieke manier content die u maakt efficiënt crosschannel kunt recyclen.’

‘Wacht even, dit moet ik even op me in laten werken.’

‘Kunnen wij een afspraak maken, meneer Maters!’

‘….. Nee, nee….. Nee! Sorry voor mijn boude reactie. Maar je kunt me niet dieper in mijn ziel treffen dan met alles wat je daar zojuist zei.’

‘Maar u produceert toch content?’

‘Nee…’

‘Maar ik heb uw website bekeken!’

‘Wij maken artikelen, foto’s, vorm. Inhoud. We hebben net iemand geïnterviewd die nog een half jaar te leven heeft en in het personeelsblad afscheid neemt van zijn collega’s. Hoe wil je zijn verhaal in database kwijt?’

‘Maar dat zal een uitzondering zijn.’

‘Ons vorige interview was met twee vrouwen die worden ontslagen bij een grote bank. Zij vertellen in het personeelsblad hoe het is voor hen, en hun gezin thuis, om ‘boventallig’ te worden verklaard. En het interview daarvoor was met twee mensen die bij elkaar de liefde vonden op de werkvloer. Wij kunnen die verhalen niet schrijven voor een anonieme database. Wij kunnen die verhalen alleen schrijven met een medium voor ogen, nee, met specifieke lezers voor ogen. Nee, met één specifieke collega voor ogen. De collega die al dertig jaar een kamer deelt met de man die binnenkort overlijdt. De man die thuis het personeelsblad van zijn vrouw leest en herkenning, begrip of troost moet putten uit het artikel dat wij schrijven. Elke zin moet raak zijn. Snap je dat?’

‘….’

‘En dan de liefde. Niets is zo mooi als twee mensen die tijdens een vergadering verliefd worden op elkaar. Mooier dan alle omzetcijfers, winstcijfers, product launches of weet ik wat bij elkaar. Hoe zou jij het vinden als jouw liefdesleven wordt opgeknipt in hapklare brokken om te worden gedistribueerd over een crosschannel mix waarvan je bij God niet weet wanneer wat door wie op welk moment gelezen wordt?’

‘….’

‘Klopt het als ik het zo samenvat dat jullie van content halffabrikaten maken die tijd- en plaatsonafhankelijk tot eindproduct gemaakt kunnen worden?’

‘Ja.’

‘Een beetje zoals bij de Albert Heijn, waar de broden uit dezelfde fabriek komen en ze in de winkels nog afgebakken worden?’

‘Zo zou je het kunnen zeggen ja.’

‘Ik heb niks tegen de broden van de Albert Heijn – er zijn genoeg mensen die ze kopen, dus is er kennelijk behoefte aan. Maar wij zijn de kleine ambachtelijke bakker. Die tot diep in de nacht hun ziel en zaligheid legt in zijn product. Je betaalt misschien wat meer, maar bouwt een intensieve band op met de klanten die wél geloven in ambachtelijke kwaliteit. En met de gezinnen die elke dag weer van jouw producten genieten. We geloven heilig in wat we doen. Tot ons faillissement, of de dood, erop volgt. Het zal ouderwets zijn, maar we willen niet anders. Kunnen niet anders. Er zullen ongetwijfeld een heleboel organisaties zijn op wie jullie product beter aansluit, maar je hebt bij ons precies de verkeerde getroffen. Dankzij jullie product hebben wij werk.’

‘Zou het niet toch de moeite waard zijn om een keer langs te komen?’

‘Wat denk je zelf?’

‘Ik denk het niet nee.’

‘Ik denk het ook niet. Maar veel succes met het verkopen van de database.’

Reacties

  • Gepost door: John Steegh op 2 maart 2012 - 20:39

    Spijker op de kop. Snelle jongens en meiden beheersen de 'markt' en proberen voortdurend gebruik te maken van de tijdsdruk, gemakzucht of wat dan ook van managers om authenticiteit en inlevingsvermogen door plastic te vervangen. Het grote bedrijfsleven, de mediale politiek, de journalistiek en helaas ook andere werelden hebben daaraan geen weerstand weten te bieden. Laat de warme bakker op de hoek dat nog even wel doen. Klanten genoeg!

Het communicatievak blijft een beetje steken

2 juni 2014

Reactief en middelmatig, te veel gepolder en niet strategisch. Buitenlandse vakgenoten geven ons een 6- in  Communicatie.magazine.  Fred doet aan zelfonderzoek en geeft de concullega's geen ongelijk. 'Echter: ze houden wel heel weinig rekening met onze doe-maar-gewoon-cultuur.'  lees verder

Hoera, bijna Coverdag!

5 mei 2014

Jaren geleden organiseerde ik bij Maters &Hermsen een beste-coververkiezing. Ik stuurde van de tientallen bladen die wij maakten een exemplaar naar mijn persoonlijke coverhelden: de makers van de VPRO-gids en de makers van Quote. Wat me van het telefonisch overleg met hen is bijgebleven is bovenal de zucht van – als ik me goed herinner – Henk van het Nederend, art director van de VPRO-gids. Hij vond het allemaal niks. lees verder