Hyperpersoonlijke journalistiek: ‘Haal meer werk op je nek’

Als hoofdredacteur lokaal online van de Telegraaf Media Groep zet Bart Brouwers zich in voor een hyperpersoonlijke benadering van het nieuws. Sleutelwoorden: online, mobiel en actieve lezers. En daarin ziet hij ook kansen voor de bedrijfsjournalist.

Zijn papieren media ten dode opgeschreven?
“Niet meteen. Er zal altijd een markt blijven voor papieren media, maar deze zal flink krimpen. Door internet, maar ook door de komst van bijvoorbeeld e-readers, zal papier verworden tot een nicheproduct. Een massamedium op papier is in de toekomst ondenkbaar.”

Online nieuwsvoorziening wordt dus de nieuwe standaard. Wat zijn de voordelen?
“Het bekende actualiteitsverhaal natuurlijk; online kun je boven op het nieuws zitten. En de mogelijkheden daarvoor zijn eindeloos. Alles komt samen op één plek. Wil je een foto bij je verhaal, dan plaats je een foto. Of je vertelt het met een filmpje. Of allebei. Je kunt veel meer lagen toevoegen aan de informatie die wilt overbrengen.”

Maar dat is toch niet nieuw?
“Inderdaad, de techniek bestaat al. Maar doordat die zich blijft ontwikkelen, kan de journalistieke toepassing dat ook. We kunnen nieuws hyperlokaal en hyperpersoonlijk gaan maken.”

Hyperlokaal? Hyperpersoonlijk? Wat moet ik me daar bij voorstellen?
“Door bijvoorbeeld GPS, maar ook door sociale media als Hyves, Facebook en Twitter, weten we waar ons publiek zit. En wat ze bezig houdt. Dankzij smartphones hebben zij overal toegang tot internet. Als we dat koppelen, kunnen we de lezers bedienen met lokaal, persoonlijk nieuws, in realtime.”

Klinkt goed, maar moeilijk uitvoerbaar. En duur.
“Dat is het ook. Wij doen nog voorhoedewerk. We hebben het idee, maar nog geen betaalbare vorm. Het moet een format worden dat onze manier van informatie delen aantrekkelijk maakt voor lezers én voor investeerders. Belangrijkste daarin is dat de lezers in ieder geval een actieve rol spelen; zij moeten gaan bijdragen aan de nieuwsstroom. We moeten af van klassieke journalistiek. Niet alleen zenden, maar interactie tussen zender en ontvanger. Elkaar voeden.”

Zie jij daarin ook kansen voor de bedrijfsjournalist?
“Ja, de systematiek is per slot van rekening hetzelfde. De journalist wordt minder nieuwsjager; voor de nieuwsgaring is samenspel tussen redactie en lezers de basis. Die laatste heb je nodig omdat zij weten wat er speelt, wat het nieuws van de dag is. Aan de journalisten dan de taak om daar een mooi verhaal met een goede invalshoek van te maken. De kennis van de werkvloer moet je delen met de vaardigheden van de bedrijfsjournalist. Dan kan er wat moois ontstaan.”

In theorie klinkt interactie heel mooi. In de praktijk is dat vaak niet zo gemakkelijk.
“Dan is er niet genoeg betrokkenheid bij de lezer. Dat krijg je ook niet zomaar, ze komen niet uit zichzelf bij je. Kijk, de bedrijfscultuur is natuurlijk bepalend. Een je-werk-doen-en-verder-niets-zeggen-mentaliteit krijg je er niet makkelijk uit. Maar je moet hoe dan ook als journalist zelf contact zoeken. Door extra activiteiten, live-evenementen als bijvoorbeeld een lezersmiddag, te organiseren. Om aandacht te vestigen op je medium, en om geleidelijk de interactie te vergroten.”

En als die interactie er is?
“Wees bereid om je extra werk op de hals te halen. Want je moet ook wat doen met de input. Je hoeft niet alles te gebruiken, maar wat je niet gebruikt kun je ook niet achteloos weggooien. Doe wat goed is, leg uit wanneer iets dat niet is.”

Wat gaat de toekomst brengen op het gebied van nieuwe media?
“Dat blijft spannend. De golven met ontwikkelingen komen steeds sneller. Nu zijn we nog gek van Twitter, over een half jaar is het iets anders. We zullen wel constant op zoek blijven naar de ideale hardware en bijbehorende software. Eén ding is zeker: we kunnen nooit meer zeggen dat we klaar zijn.”