Gemiste kans voor open doel

Het gaat goed met de Europese voetbalbond UEFA Dat schrijven ze tenminste in hun eigen ledenblad. Maar dat stralen ze niet uit. Uefadirect is informatief, maar niet leuk om te lezen.

Voetballiefhebbers haast u niet. Uefadireact is weliswaar een internationale 24 paginas tellende uitgave, die iedere maand in een oplage van 9500 in het Frans, Duits en Engels verschijnt. Maar dat is geen garantie voor kwaliteit, zo blijkt maar weer. De 52 aangesloten nationale voetbalbonden, voetbalclubs, leden van allerlei voetbalcomités, media, scheidsrechters en coaches, die het blad ontvangen, komen er bekaaid vanaf.

Teleurstellend spelletje

Het had zo mooi kunnen zijn. Wat een aftrap: mooie coverfoto! De actie spat eraf. Maar dan… Hierna vallen de foto’s in de rest van het blad tegen: te klein of te geposeerd.
De droge inhoudsopgave doet de lezer meteen het ergste vrezen voor de inhoud van de teksten. En dat blijkt terecht. De brede doelgroep is waarschijnlijk de reden dat de UEFA inzet op oppervlakkige teksten in het blad. Maar dat is helemaal niet nodig. Want uiteindelijk hebben al die doelgroepen één gemeenschappelijke deler: ze houden van het spelletje. Goed geschreven artikelen over de onderwerpen, in plaats van de memoachtige teksten die het blad nu bevat, zouden voetballiefhebbers zeker kunnen boeien.

Niet op reportage

Het voorwoord op pagina 2 is niets meer of minder dan ‘his masters voice’, jammer maar verwacht. Gelukkig staat op pagina 3 een vreselijk slechte geposeerde foto van drie scheidsrechters, die al snel de aandacht van de lezer trekt. Drie mannen die in opdracht van de UEFA voor het goede doel naar Siërra Leone afreisden, zagen daar welke schade oorlog bij kinderen aanricht en hoe belangrijk het project ‘Protect Children in War’ is. Dit project zal tijdens EURO 2004 centraal staan. Interessant om over te lezen. Helaas ging de journalist niet met de scheidsrechters mee op reportage. Hij beschrijft de emoties met woorden, maar ik had het liever tussen de regels door geproefd.

Te veel neuzen

Op pagina 5 een volstrekt onbegrijpelijk intro over Formule 1, dat kunstmatig gelinkt wordt aan het eigenlijke onderwerp: een ‘alle-neuzen-dezelfde-kant-op-bijeenkomst’ voor EURO 2004. Maar hoeveel neuzen kun je tegelijkertijd in één artikel aan bod laten komen? Het artikel verzandt hierdoor in een bloedsaaie opsomming: terwijl de veiligheidsofficials zich bezighielden met de veiligheid, hadden de administratiemedewerkers het over - verrassing - administratie. Toen de artsen ook nog gezondheidsaspecten tegen het licht van hun stethoscopen bleken te houden, haakte deze lezer af.

Fysiek onmogelijk

Gelukkig volgde een artikel over de voorbereiding van alle scheidsrechters van het EK in Portugal deze zomer. Een pijnlijk onderwerp voor de Nederlandse lezer; ‘onze’ scheidsen werden niet goed genoeg bevonden om naar Portugal te mogen afreizen. Maar ook een pijnlijk onderwerp voor de UEFA zelf. Want het hele artikel spreekt maar over één ding: trainen. Waarmee de organisatie volledig voorbij gaat aan het enige fysieke element waar wel aandacht voor zou moeten zijn: het is voor de heren scheidsrechters fysiek onmogelijk om twee kanten tegelijk op te kijken. Hoe hard je ook traint. En dus moet voor internationale voetbalproblemen als buitenspel misschien toch elektronische hulp worden ingeroepen? Als je als UEFA aan dit probleem geen aandacht besteedt in een artikel over de voorbereiding van scheidsrechters op een groot toernooi, neem je deze (bijna) allesbepalende factor in het spel helaas nog altijd niet serieus.

Puur informatief

De onderwerpen van de daaropvolgende artikelen (het Nederlandse masterplan voor scheidsrechters, filosofie van docenten die trainers lesgeven in Griekenland en een project met gehandicaptenvoetbal in Engeland) zijn allemaal informatief. En dat geldt ook voor de laatste zeven pagina’s vol informatie over de verschillende bonden die bij de UEFA zijn aangesloten.
De belangrijkste conclusie na het lezen van uefadirect is dan ook dat het blad alleen maar informatief is. Het staat bol van de ontwikkelingen en achtergronden. Maar je moet je als lezer echt wíllen informeren. Want koppen, intro’s en foto’s trekken je niet het blad in. Een gemiste kans. En voor open doel ook nog. Want sport in het algemeen en voetbal in het bijzonder leent zich voor zulke prachtige foto’s, prikkelende koppen en aantrekkelijke intro’s. Bij de onderwerpen in deze editie ligt het probleem niet.