Binnenkijken

‘Daarbuiten’ blijft steken in goede bedoelingen

Door Tycho Hoff 1 maart 2010

0 reacties

Onvermijdelijk denk je na het lezen van Daarbuiten: dat Stayokay, dat is best een leuke club. Wat imagoboost betreft is de missie van Daarbuiten dus geslaagd. Gaan we het ook lezen?

Het nieuwe magazine Daarbuiten van de hotelketen Stayokay is niet voor ADHD’ers. Overal kadertjes, streamertjes en intro’s om aan te haken: knappe lezer die daar niet horendol van wordt. Dat is jammer, want Daarbuiten straalt ambitie uit, iets dat volgens de directeur van de hotellerie aansluit bij ‘het nieuwe Stayokay’. De lowbudget-hotels, vroeger ‘jeugdherbergen’, behoefden kennelijk een imagoboost en daar hoort ook een nieuw blad bij. In haar hoofdredactionele column noemt Marijke Schreiner Daarbuiten ‘een inspirerend magazine met tips en 1001 manieren om te Stayokayen. (…) Met Daarbuiten (…) heb je zo een goed idee voor een verrassende trip.’

Propvol
Die belofte van 1001 tips zou al een waarschuwing moeten zijn. Natuurlijk zijn er geen 1001 manieren om te Stayokayen, en die passen al helemaal niet in een blad. Dat probeert de redactie wel. En dat levert een magazine op dat propvol informatie en aanbevelingen zit, maar nergens het fijne leesgevoel geeft waar je op hoopt. Daarvoor is het blad te druk opgemaakt, mist het lijn in onderwerpen en genres, en het grootste kwaaltje: het is niet duidelijk voor wie het magazine is bedoeld en wat het wil zeggen.


Toch beginnen we ons leesonderzoek hoopvol, want een blad volschrijven over leuke dingen die je op leuke plekken in Nederland kunt doen: dat zouden wij ook wel willen. Wat Daarbuiten goed doet: een heldere rubricering in groepen onderwerpen – de bladpijlers. ‘City’ is er een, net als ‘Groene omgeving’ en ‘Kust en Water’. De categorie ‘Daarbuiten’ is wel wat nietszeggend: een allegaartje waarin voor het gemak de rest is gestopt.

Vogelsafari
De Stayokay-organisatie legt veel nadruk op duurzaamheid. Daar hoort natuurlijk een ecologisch verantwoorde papiersoort bij, hoewel hierdoor de foto’s wat donker ogen. Dat het blad opent met twee zwaardere artikelen over het ecolabel en Humanitas is wel even doorbijten. Daarna volgt een bonte verzameling aan artikelen, tips, aanbiedingen en advertenties. Achtergrondartikelen over stadsbieren, kastelen en sterrenhemels, een interview met Midas Dekkers: ze bieden stuk voor stuk aardig leesvoer, maar doen wat kinderlijk aan.


Dat geldt ook voor het artikel over de vogelsafari, maar hier stoort het niet. Plaatjes van stadsvogels en korte stukjes over waar je die kunt vinden: leuk! Jammer is dan wel weer dat die truc even verderop gekopieerd wordt, maar dan met de wadden en hun zeebewoners.

Het artikel over de Hollandse waterlinie laat zien hoe het ook kan. Wat het precies is, wat er (voor kinderen) leuk aan is, via welke Stayokay je het kunt bezoeken: dat willen we weten. Komt bij: een handig kaartje en een aardige, passende foto. Onvergeeflijk minpuntje: de tekst is overgenomen van de website van de waterlinie.


Duim
Bij de volgende achtergrondartikelen valt iets anders op: de schreefloze letter nodigt niet uit tot het lezen van lange stukken tekst. Daarbij valt de vouw van het blad vaak dicht bij het intro, zodat de lezer het blad nog even met zijn duim moet platdrukken om alle letters te kunnen zien. En net als je tegen het einde van het blad denkt: hee, ik zou wel eens een rubriekje willen zien, met korte interviewtjes met hotelgasten of iets dergelijks, dan zijn ze daar: drie korte rubrieken, op de laatste bladzijden van Daarbuiten. Dat is wat aan de late kant.

De wil is er wel bij de redactie. Zo’n ankeiler met ‘51 avonturen voor kids’ doet vermoeden dat ze de bladenmakerstrucs kennen, en er straalt enthousiasme vanaf. Onvermijdelijk denk je: dat Stayokay, dat is best een leuke club. Wat imagoboost betreft is de missie van Daarbuiten dus geslaagd.
Maar gaan we het ook lezen? ‘Daarbuiten’ is als een kind waarvan je weet dat er meer in zit, en dat is frustrerend. Misschien was het een moeizame start, wie weet was het tijdgebrek. Hoe dan ook, vrij naar onze gewezen minister van Financiën: dit blad kan zoveel beter.

Daarbuiten verschijnt drie keer per jaar in een oplage van 60.000
Het blad richt zich op een brede doelgroep; van jongeren, families en fietsers tot sportclubs en zakelijke groepen.
Daarbuiten wordt onder meer verspreid onder 40.000 leden van Stayokay en is daarnaast verkrijgbaar bij Stayokay en VVV’s. Later dit jaar staat een bredere distributie op de planning.

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit artikel

Fab for me?

26 april 2012

Ik ben over de veertig. Al jaren zelfs, al voelt het niet zo. Dat maakt mij tot de aspiratiepersoon van de nieuwe Sanomababy: fab. Een magazine voor vrouwen van (ongeveer) veertig die zich meer dertig voelen. Is fab een blad voor mij? 47 ben ik. Ja, ik weet het, dat klinkt niet best. Maar zoals gezegd: zo voelt het niet. Het nieuwe fab-magazine zou dus zomaar mijn lijfblad kunnen worden. Want het thema van het magazine is: veertig is het nieuwe dertig. Lucky me. Ik vecht al jaren tegen de jaren. Topmodel Heidi Klum (38) lacht mij toe vanaf de cover. En even later ook Maxima (40), Halle Berry (45) en topmodel Frederique van der Wal (44). Het kan dus gewoon, meedoen boven de veertig. En dat vinden de dames zelf ook: veertig is het nieuwe dertig. lees verder

360; de lezer werkt zich een slag in de rondte

5 april 2012

Een ding is zeker: wie zich waagt aan ‘ 360 – het beste uit de internationale pers ’ moet kunnen puzzelen. Het blad behelst een verzameling invloedrijke of opvallende artikelen uit de pers wereldwijd. Een prachtig streven in een wereld met overvloedig aanwezige informatie waarin we begeleiding en selectie kunnen gebruiken. Het blad meet naar boven afgerond 25 bij 34 centimeter, is gedrukt op veredeld krantenpapier en komt qua uitstraling in de buurt van de Intermediair. Al bladerend vlieg je van de ene uithoek op de wereld naar de andere. lees verder