Beste personeelsbladen van revalidatiecentra

De meeste revalidatiecentra in Nederland beschikken over een eigen personeelsblad. Bladen die voor weinig medewerkers worden gemaakt. En daarom over professionele bedrijfsjournalisten noch over grote budgetten voor uitbesteding beschikken. Dat zie je terug in de bladen. Zonde, want je zou er véél meer kunnen maken.

Dames en heren in de directies: toon wat meer ambitie en geef uw redacties wat méér budget om er leesbare en krachtige communicatiemiddelen van te maken! Of vraag op z'n minst wat goede personeelsbladen van buiten de revalidatiebranche op en ga na hartenlust ideeën jatten.

1. Op de Hoogte (Revalidatiecentrum De Hoogstraat, Utrecht)

De eerste plaats is nipt voor Op de Hoogte van Revalidatiecentrum De Hoogstraat in Utrecht. Het blad komt vier keer per jaar uit, wat op zich weinig is. Goed is dat de redactie daarom kiest voor wat bredere artikelen die minder aan de actualiteit gebonden zijn, terwijl andere bladen ondanks de lage frequentie tóch nieuws proberen te brengen. Wat het personeelsblad ten opzichte van nummer twee de Inslag mist, zijn een paar leuke rubrieken. Daartegenover staat dat een aantal revalidanten aan het woord komt. Van hun verhalen kunnen medewerkers veel leren. De vormgevers van het blad brengen bladritme noch afwisseling en prikkeling aan. De opmaak zou zo snel mogelijk op de schop moeten.

2. de Inslag (Revalidatiecentrum Blixembosch, Eindhoven)

De redactie heeft hulp gehad van professionele bladenmakers en dat is te zien: de Inslag (4x per jaar) is volgens de jury de één na beste van alle revalidatiecentra. Het blad is in zijn geheel vlotter dan de rest: teksten zijn minder zwaar op de hand, de koppen prikkelend (DBC's: Betuwelijn van de gezondheidszorg?), een goede balans tussen artikelen en rubrieken. Tekst, beeld en vorm zijn een beetje dunnetjes en zeker nog niet op professioneel niveau, maar met veel enthousiasme en weinig budget wordt hier toch best iets lezenswaardigs in elkaar gezet. Hopelijk dat dat ook lukt in het fusieblad waarin de Inslag verdwijnt.

3. Op d’reef (Rijnlands Revalidatiecentrum, Leiden)

Op een goede derde plaats: Op d’reef van het Rijnlands Revalidatiecentrum (RRC) in Leiden. Een blad (6x per jaar) waarin wordt geprobeerd om er met een (te) bescheiden budget nog wat van te maken. Over de meeste foto's is op z'n minst nagedacht, de vormgeving probeert wat tijdschriftelementen toe te voegen zoals vrijstaand gemaakte foto's en illustraties. De onderwerpen zijn actueel en hebben in een aantal gevallen een invalshoek die breed genoeg is om het voor een grotere doelgroep interessant te maken. Goed is een interview met een patiënt zelf, die onder meer vertelt wat ze van het RRC vindt. Jammer is de kwaliteit van de teksten, zeker de teksten die door medewerkers zelf worden geschreven. Een openingszin als 'Mij is de eer te beurt gevallen iets over mezelf te vertellen' is niet wat de Amerikanen noemen 'Start with a bang'.

4. Roessingh Bulletin
(Het Roessingh, centrum voor revalidatie, Enschede)

Een mooi breed pakket aan onderwerpen in het Roessingh Bulletin. Over invalshoeken en genres lijkt minder nagedacht, waardoor het geheel – mede door de uitleggerige teksten minder toegankelijk is dan zou kunnen. Ook de fotografie en de vormgeving brengen geen prikkeling, hoewel je wel ziet dat er moeite is gedaan. Met name de vormgeving oogt gedateerd. Tip: verzin een paar leuke rubrieken, er staat er nu geen enkele in.

5. Vice verca
(Revalidatiecentrum Amsterdam)

Een tijdschrift (4x per jaar) dat eruit ziet als een brochure. Verzorgd, dat zeker. Maar niet spannend. Veel tekst, weinig beeld, geen hiërarchie, geen prikkeling. Idem voor de teksten: medewerkers schrijven zonder zich daarbij al te veel te realiseren hun stukken ook nog gelezen moeten worden. Maar aan de andere kant: volgens een artikel over het recente lezersonderzoek zijn de lezers zelf positief over het blad. Wel wilden ze meer opinies en kritiek in het blad. Dat kunnen we alleen maar beamen.

6. Rijndam journaal (Rijndam revalidatiecentrum, Rotterdam)

Een krant (6x per jaar) met vooral tijdschriftartikelen. Medewerkers schrijven zelf, en dat zie je terug in het blad: veel uitleg. Zo krijgt de ziekenhuishygiënist flink de ruimte om te vertellen over het belang van isolatiekamers, en schrijft de directeur zelf de opening, met als openingskop 'Rijnland in 2010’. Logisch dat er geen kritische noten in het blad staan, medewerkers weinig aan bod komen en de teksten niet erg vlot lezen. De dubbele doelgroep (intern en extern) maakt het er niet makkelijker op. Fotografie: man/vrouw kijkt in camera en lacht.

ex aequo 6. Persofie (Sophia Revalidatie, Den Haag)

Het blad (4x per jaar) opent met de rubriek 'Van de bestuurstafel', waarin de directie ongestoord kan zenden. Dat lijkt sowieso het probleem van menig blad, dat veel mensen 'zenden' zonder zich de vraag te stellen of en hoe er 'ontvangen' wordt. Het zou goed zijn om in elk geval voor de hoofdartikelen een journalist in te huren in plaats van medewerkers zelf over hun eigen vak te laten schrijven. In dit blad de rubriek 'personalia', die we verder niet veel tegenkomen. Je kunt er van alles van vinden, feit is wel dat het een van de best gelezen artikelen in een personeelsblad is. En ook hier geldt: graag zo snel mogelijk restylen, door een tijdschriftvormgever.

8. Klimaat Magazine
(revalidatiecentrum Groot Klimmendaal, Arnhem)

Nooit eerder gezien: een puzzelladder, die de hersenkrakers in het blad vergezelt. Daarin wordt door de nummers heen een ranglijst bijgehouden van de beste puzzelaars. Áls je al een puzzel wilt in je blad, dan toch tenminste op deze manier. Positief is ook dat het blad (10x per jaar) alleen naar het personeel en niet naar externen wordt gestuurd. Verder dezelfde problemen als bij de meeste andere bladen: weinig tot geen 'grote onderwerpen', geen invalshoeken en genres en taaie uitleggerige teksten. Beeld en vorm zijn weinig prikkelend.

9. Heliomagazine (Heliomare, Wijk aan Zee)

Dat het inschakelen van een bureau voor de vormgeving niet zonder meer tot een beter blad leidt, bewijst die personeelsblad (4x per jaar). Het moet dan wel bij een bladenbureau gebeuren, en niet bij een reclamebureau. Geen bladritme, geen hiërarchie op de spreads, geen tekst-beeld-integratie etc. Zonde. De onderwerpen zijn afwisselend, maar echt 'dragende' onderwerpen zitten er niet bij. Met invalshoeken en genres zou meer kunnen worden gedaan. Herkenbare rubrieken ontbreken. En het ontbreekt wederom aan kritische noten.

10. Reflex (De Vogellanden, centrum voor revalidatie, Zwolle)

Het lijkt erop dat de redactie ook hier met te weinig budget moet werken. Opmaak zonder art direction, met achter elkaar geplakte teksten tot gevolg. Te weinig beeld ten opzichte van de tekst. Uitleggerige, moeilijk toegankelijke teksten. Niet dat dat een goed cijfer (7,5) van de lezers in de weg staat. Maar in een kleine organisatie waarin je vrijwel iedereen kent die in het blad staat, zou dat cijfer zelfs hoger kunnen. Het blad is zeker informatief, maar zet de lezers vrijwel niet aan tot (anders) denken en doen.

11. Revalidatie Friesland Nieuwsbrief (Beetsterzwaag)

Maandelijks gekopieerde nieuwsbrief loopt niet alleen in vorm achter op de collega's, maar ook in inhoud. Directie en ondernemingsraad hebben eigen mededelingenrubrieken, het ontbreekt aan artikelen. Rubrieken die aan het uitsterven zijn zoals de kookrubriek vinden we hier nog terug. Tip: frequentie halveren, het blad wat budget geven en minstens eenmaal advies inhuren van een ervaren bladenmaker.

De jury heeft niet alle bladen van revalidatiecentra beoordeeld. Maak of lees jij het interne blad van een van de andere revalidatiecentra en verdient dat volgens jou een plekje in deze ranglijst? Of is een besproken blad in deze ranglijst gerestyled? Mail dan de pdf naar redactie@bedrijfsjournalistiek.nl of stuur het blad naar:

Redactie Bedrijfsjournalistiek.nl
Herengracht 48
2312 LE Leiden

De juryleden waren:
* Jeroen Maters, directeur Maters & Hermsen Journalistiek
* Arjan Berben, eindredacteur personeelsblad Punt van het ministerie van OCW
* Marije van den Berg, eindredacteur GSB Blad (ministerie van BZK) en van Vigilate (personeelsblad provincie Zuid-Holland)

De drie juryleden hebben de bladen onafhankelijk van elkaar bekeken. De scores werden bij elkaar opgeteld tot één totaalscore. De kwaliteit van de bladen is beoordeeld op vijf aspecten, die elk voor 20 procent meetellen:
• Onderwerpen
• Invalshoeken en genres
• Teksten
• Geloofwaardigheid
• Beeld en vormgeving