Bedrijfsbladen op z’n Belgisch

Belgische personeelsbladen zijn vaak minder expliciet dan Nederlandse, vindt Freddy Poelman, voorzitter van de Belgische Vereniging voor de Bedrijfspers.

Geen Rotterdam, Heineken of piepers, maar Antwerpen, Jupiler en friet. De smaak van de Belgen is de Nederlandse niet. En dat geldt ook voor bedrijfsbladen, meent Freddy Poelman, voorzitter van de Belgische Vereniging voor de Bedrijfspers. Onze zuiderburen zijn volgens hem een stuk voorzichtiger in hun handelswijze bij het maken van bladen.
Die observatie heeft Poelman tijdens interviews opgedaan: ‘Nederlanders zijn tijdens interviews stelliger en komen zonder franje voor hun mening uit.’ Het cultuurverschil in bedachtzaamheid komt volgens hem ook bij de uitwerking tot uiting. Nederlanders schrijven explicieter, terwijl Belgen bij het schrijven en spreken ‘eerder een handschoen aandoen’ en een omweg maken. Overigens benadrukt Poelman dat dit zíjn mening is. 'En er treden nogal wat verschillen op al naargelang van de sector waarin een bedrijfsjournalist actief is.’

Staking

Het verschil in aanpak kan flinke impact hebben op de inhoud én de vorm van een bedrijfsblad. Poelman herinnert zich de opmerking van een oud-collega: ‘Als er een staking is op mijn vestiging, vermeld ik dat in het bedrijfsblad, maar niet op de eerste pagina met een grote foto erbij.’ Iets wat een Nederlandse bedrijfsjournalist wellicht anders aan zou pakken. Aan de essentie van het artikel verandert het verschil in aanpak echter volgens hem nauwelijks iets. ‘De inhoud is meestal hetzelfde en dat is wat mij betreft het belangrijkst.’
Volgens Poelman is er nog een ander groot verschil tussen Belgische en Nederlandse bladen. Nederlanders lopen volgens hem ook voor op België op het gebied van communicatie. Doordat er in Nederland al langer expliciete communicatieopleidingen aangeboden worden, zijn er daar meer bedrijfsjournalisten met een journalistiek diploma – hoewel het verschil gestaag kleiner wordt doordat men in België bij de rekrutering daar gericht naar uitkijkt.

Onafhankelijkheid

De Belgische opvattingen over ‘goede bedrijfsjournalistiek’ komen wel overeen met Nederlandse, stelt hij. De punten waar de bladen voor de Bedrijfspersprijs, de Belgische tegenhanger van de Grand Prix op worden beoordeeld, zijn in essentie hetzelfde als die van bijvoorbeeld Betteke van Ruler in het cahier 'Wat is goede bedrijfsjournalistiek?', met betrekking op de Nederlandse journalistiek. Zij schrijft dat goede bedrijfsjournalistiek dienstverlenend is aan de organisationele publieke zaak; autonoom, pluriform en actueel is in de berichtgeving en ethisch in haar handelen.
Poelman is daarbij bij uitstek voorstander van zo onafhankelijk mogelijke teksten. ‘Een bekrachtigd redactiestatuut is een krachtig middel om te verhinderen dat je ongewild voor de kar van een of ander belang worden gespannen. Als de directie wil dat je een bepaalde mening verkondigt, kun je dat vertikken, maar dan mag je het in het ergste geval op straat gaan vertikken. Beter kan je “de directie stelt” schrijven. De redactie kan ook gerust melding maken van de werkzaamheden van de vakbonden bijvoorbeeld, maar is er niet de spreekbuis van.’