Binnenkijken
Aapjes kijken vanuit je luie stoel
In Diergaarde Blijdorp is veel te beleven. Dieren, natuur, educatie. Dat alles staat dan ook centraal in Blijdorp Blad. In 32 pagina’s krijgt de lezer een rondleiding door de dierentuin. Door de mooie fotografie is het blad een lust voor het oog.
Dierenvrienden opgelet: Blijdorp Blad, het tweemaandelijkse blad voor abonnementhouders van Diergaarde Bijdorp heeft veel te bieden. Mooie foto’s, informatieve stukken en leuke weetjes. Een heus ‘snoepje van de maand’ – dit keer de Sumatraanse tijger – en een speciaal gedeelte voor kinderen maken het blad compleet. Het blad verschijnt zes keer per jaar in een oplage van 51 duizend exemplaren en wordt gedrukt op milieuvriendelijk papier.
Bladeren
De Galapagos-schildpadden trekken een sprintje, Nico de neushoorn baddert eindelijk buiten en olifant Dumbo uit Antwerpen is op bezoek bij Blijdorpse Alexander om te paren. In de rubriek Bladeren na de inhoudsopgave staan actuele nieuwtjes en worden roddels uit de pers ontkracht. Handig, want zo hebben vooral vaste bezoekers steeds iets nieuws om naar op zoek te gaan. Dat Blijdorp niet eens zo gek veel verschilt van een gemiddelde organisatie, bewijzen de personalia. Zo lezen we onder meer dat maar liefst negen nieuwe rijstvogels en vijftig rupsen van de doodshoofdvlinder zijn aangekomen in Blijdorp.
Uitgelicht
De daaropvolgende pagina’s zijn gereserveerd voor de weinig opvallende dieren in Blijdorp. Natuurlijk leent dit blad zich bij uitstek voor mooie fotografie, en daar maakt de redactie uitstekend gebruik van. Sprookjesvogel Irena Puella is daar een goed voorbeeld van: als een volleerd model poseert de vogel op een tak. Kleuren en details komen prachtig uit. Ook aan praktische informatie ontbreekt het hier niet: met een overzichtelijk tekeningetje wordt aangegeven waar de dieren zich bevinden én wie de schrijvers van de drie kaders op deze pagina zijn.
Zwampigheden
Even doorbladeren en het artikel ‘zwampigheden’ trekt de aandacht. Zo’n kop nodigt uit tot lezen. Helaas roept de rest van het artikel over een moerassig gebiedje aan de rand van Blijdorp nogal wat vragen op. Is het een dagboek? Of een reportage? Waarom kiest de journalist juist voor deze dagen? En waarom stopt de tekst bij oktober? Ook blijft onduidelijk wat de lezer kan met het gebied: is het toegankelijk, of kun je er alleen van een afstandje naar kijken? Kortom: te veel vragen, waardoor deze lezer al snel afhaakte. Snel door naar het volgende artikel.
Uit de Rotterdamse Tijgerfabriek
Daar vinden we vragen van een lezer. Goed bedacht, om lezersvragen op te nemen in het blad. Maar wie schetst mijn verbazing? Op geen enkele vraag wordt een duidelijk antwoord gegeven. Het lijkt erop dat de journalist gewoon in zijn pen geklommen is en heeft opgeschreven wat hem te binnenschoot, zonder rekening te houden met de lezersvragen. Tussen de regels door moet de briefschrijver zijn antwoorden vinden. Een gemiste kans.
Vonk
Vlak voor de rubriek ‘pennen’ (weer een lezersvraag) en het kindergedeelte, vindt de lezer een artikel over de Nederlandse Vereniging van Dierentuinen en het Wereld Natuur Fonds. Beide organisaties gaan samenwerken. De belangrijkste vraag, zou je denken: wat levert dat op? Jammer dat het artikel begint met de vraag welke dierentuinen aan de samenwerking meewerken. Da’s nou net niet de meest relevante, wat mij betreft. Gelukkig wordt de journalist geholpen door de vormgeving. Doordat de vragen in aparte kaders staan, kun je meteen zoeken naar wat voor jou de meest interessante vraag is. Een misser is de vraag ‘hebben jullie zin in de samenwerking?’. Natúúrlijk hebben ze dat! En al hadden ze dat niet, dan zouden ze dat híer in ieder geval niet zeggen.
Hoewel in het hele blad de fotografie bijzonder mooi is, moet de lezer het hier doen met twee zwart-witportretten en een nijlpaard dat in het hele stuk niet voorkomt. Toch biedt dit artikel -net als de rest van het blad- perspectief: de ideeën zijn goed, de uitwerking in een aantal gevallen ook. Met wat puntjes op de i, kan Blijdorp Blad uitgroeien tot een zeer lezenswaardig blad.
Er zijn nog geen reacties op dit artikel
Fab for me?
Ik ben over de veertig. Al jaren zelfs, al voelt het niet zo. Dat maakt mij tot de aspiratiepersoon van de nieuwe Sanomababy: fab. Een magazine voor vrouwen van (ongeveer) veertig die zich meer dertig voelen. Is fab een blad voor mij? 47 ben ik. Ja, ik weet het, dat klinkt niet best. Maar zoals gezegd: zo voelt het niet. Het nieuwe fab-magazine zou dus zomaar mijn lijfblad kunnen worden. Want het thema van het magazine is: veertig is het nieuwe dertig. Lucky me. Ik vecht al jaren tegen de jaren. Topmodel Heidi Klum (38) lacht mij toe vanaf de cover. En even later ook Maxima (40), Halle Berry (45) en topmodel Frederique van der Wal (44). Het kan dus gewoon, meedoen boven de veertig. En dat vinden de dames zelf ook: veertig is het nieuwe dertig. lees verder
360; de lezer werkt zich een slag in de rondte
Een ding is zeker: wie zich waagt aan ‘ 360 – het beste uit de internationale pers ’ moet kunnen puzzelen. Het blad behelst een verzameling invloedrijke of opvallende artikelen uit de pers wereldwijd. Een prachtig streven in een wereld met overvloedig aanwezige informatie waarin we begeleiding en selectie kunnen gebruiken. Het blad meet naar boven afgerond 25 bij 34 centimeter, is gedrukt op veredeld krantenpapier en komt qua uitstraling in de buurt van de Intermediair. Al bladerend vlieg je van de ene uithoek op de wereld naar de andere. lees verder
